cagatayHan

ben susuyorum...
oda,duvarlar,gecenin karanlığı...hepsi suskun sessiz...
peki kim bu konuşan?
içimi kemirip duran ne?
nefesimi daraltan, içimi öldürürcesine sıkan bu his ne?
ne zaman beni terkedip gidecek...
daha ne kadar uyumam,unutmam gerek....
ne yapmam lazım?

"SİL BAŞTAN MI?"

hayır hayır...
ben bu ne olduğunu bilmediğim şeyi unutamayacağım.
ne olduğunu da bulamayacağım...
biri çıkıp anlatmazsa hatırlatmazsa şayet...

çok sıkıldım...çok bunaldım...çok yoruldum...
hayattan zevk alamıyorum...
kimseye neşe, hayat enerjisi katamıyorum...
bende kalmadığından zahir.
o zaman almamak lazım sorumluluk...
kimsenin başını yakmamak lazım...
susmak uyumak unutmak lazım...
beni seni dünyayı herşeyi...

ta ki bulana kadar...
neyi mi?
kimi mi?

her neyse işte...