cagatayHan

ben yazdım kadere hüznü perişanı...
yazdım da bitemez mi ümitler cidden...
yalan o kuyruklusundan hem de...
öyle de biter ki hem de...
kısa çöpü çekersin milyon kere peşpeşe...
o da koymamaya başlar bi zaman sonra...
öylesine kabullenirsin ki durumu...
artık içinden hiç bişeyi düşünmek bile gelmez...
katlanırsın kabullenirsin çaresizce...
sahi anlatabilir misin kimseye?
kimse kimsesizliğini hissedebilir mi?..
kimse derdine ortak olabilir mi?..
(çare olmasından geçtim dikkat ettiysen)
kim bilir...
belki...
bi gün...
yok yok bu sorular o bitemeyen ümitlerin emaresi...
bitemeyen ümitlerin bittiği yerden sesleniyorum...
yok yok merak etme seni sevmiyorum...
ben o yalana artık inanmıyorum...

s
u
s
m
a
k

g
e
r
e
k
!